બે હબસણો

બે હબસણો પવન ઓઢી ન્હાઇ
સ્તન ચોળે, પેડુ ઘસે
સાબુ કાળો થાય.
નિતંબ પર ખંજન પડયા
ને’ તેમાં ચપટીક જળ
જળને તગતગ તાક્તાં આખા નભમાં તગ
તે વાત એમ કે પગને જવું’તુ કાશીએ
પણ તેને ચાલવા ન દીધા કપાસીએ
સદરહુ શેરની હત્યાનો મામલો છે, રમેશ
આમ પ્રાસને લટકાવ્યો, આમ ફાંસીએ
જે ગુલમહોરની વાર્તા પુરી ને કરી
આ એનો અંત કહી દીધો મને ઉદાસીએ
નેહા, કાલે ઉઘમાં પલાળી ગયા હતા સપનાઓ
જુઓ ને સુકવ્યા છે આજની અગાસીએ

– શોભિત દેસાઇ