અહાહાહા અહોહોહો
ન’તા નવદ્વિપ નવખંડા અહાહાહા અહોહોહો.
ન’તા પંડિત ન’તા પંડા અહાહાહા અહોહોહો.
તમસપુંજો ઘુમરત ગર્ભના નભમાં નિરાલંબે
ન’તા આશય ન’તા અંડા અહાહાહા અહોહોહો.
હતો એક જ પુરુષ કે જેનો પડછાયો ન’તો પડતો
રચ્યાં તેથી સૂરજ-ચંદા અહાહાહા અહોહોહો.
મરુથલ બીજ રોપ્યાં તે ઘડીભરમાં તો ઘનઘોર
ઊગ્યાં મેરું તણા દંડા અહાહાહા અહોહોહો.
વળી, મનના ફૂંક્યા મંતર લઇ પાણીના પરપોટા,
ભભૂક્યાં કૈંક બ્રહ્માંડા અહાહાહા અહોહોહો.
અલલપંખીના પીંછાથી ફરિશ્તા ચીતરી બેઠા,
અહો બારીક એ બંદા અહાહાહા અહોહોહો.
અવળવાણીય સમજત પણ ઇશારતમાં તે શું સમજું.
હતા મુરશિદ અવળચંડા અહાહાહા અહોહોહો.
અહીં ઘર માંડતા પ્હેલાં જડે ખંડેરના નકશા
ઘડી રમણી ઘડી રંડા અહાહાહા અહોહોહો.
જડે જંઘા, પલંગામાં જડે સ્તન ને પુરુષાતન,
પડે પેટાળે પડછંદા અહાહાહા અહોહોહો.
તું ભડ છે તો કમળતંતુથી પ્હેલો ઘા કરી લેજે
ને ફોડી નાખજે ભંડા અહાહાહા અહોહોહો.
પ્રજળતા સૂર્ય ઠારી બુંદ ઝાકળ તુર્યને બાઝ્યાં,
પડ્યા શાગિર્દ પણ ઠંડા અહાહાહા અહોહોહો.
શ્ર્વસે તે નિજવ્યથા વચ્ચે વસે-એ સત્ય પર વસવા
વસાવી નગરી આણંદા અહાહાહા અહોહોહો.
- હરીશ મીનાશ્રુ
